Het leven is niet altijd leuk. Soms gaat je weg dwars door een diep dal. Elk mens kent verdriet en pijn. Toch stoppen we dit vaak weg. Voor de buitenwereld, maar ook voor onszelf. Rouw, verdriet, pijn, psychisch lijden kan enorm eenzaam voelen. Toch ben je niet alleen. Nooit. Kijk eens om je heen, voorbij de hoogtepunten die mensen graag delen. Elk mens kent verdriet en pijn. Op het moment dat je beseft dat je naakt bent, heb je de neiging dit te verbergen. Maar onthoud dan: de ander is net zo naakt als jij.
In het heden
Maar ook in het verleden
Tranen zo dichtbij
Geduldig wachtend op de weg naar buiten
Herinneringen overspoelen
Laten opnieuw die pijn voelen
Van wat is geweest
en nog steeds is
Nietsziende ogen
Het hoofd iets gebogen
Alles is veranderd
Al lijkt alles hetzelfde
Stop het weg, kijk vooruit!
Pluk de pijn, als onkruid
Geef het een plekje
Er is weer een jaar voorbij
De leugens in je hoofd
Die je zomaar gelooft
Pijn mag er niet lang zijn
Tranen mogen niet te vaak gezien worden
Teruggetrokken, alleen
Waar moet je met al die emoties heen?
Vecht
Je kunt dit zelf
Je kent immers de Heer
Samen met Hem, verdwijnt alle pijn direct weer
Toch?
Geef het allemaal maar gewoon aan Hem
Is dat de boodschap die Hij heeft gegeven?
Of vooral je wens, zodat je de pijn en het verdriet niet hoeft te doorleven?
“Al ging ik door een dal vol schaduw van de dood
Ik vrees geen gevaar”
Ga er maar dwars door heen
Je bent niet alleen
Zoveel mensen
Zoveel verborgen verdriet
Deel en doorleef
Praat erover en verweef
Samen met Hem die in het verborgene ziet
En is
Ruimte
"Toen Jezus hoorde dat Johannes gedood was, vertrok Hij naar een eenzame plaats, alleen". (Mattheüs 14:13)
Ruimte
Ontdek meer van Schitter!
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.