Soms doet het leven pijn. Ervaar je rouw. Voor God is alles mogelijk, maar Zijn wil is niet altijd gelijk aan jouw eigen wil. Dit gedicht schreef ik toen het verlies wat ik ervaarde nog heel vers was. Een dag later is de foto gemaakt waarop zowel pijn (donker) als hoop (regenboog) zichtbaar is.
Alles is veranderd
Dat wat ik dacht te weten
De wereld zoals ik die zag
Emoties, die ik had willen vergeten
Ik dacht veel te weten
Maar lijk het nu kwijt te zijn
Staar naar de brokstukken
Van verdriet, teleurstelling en pijn
Ik wil schreeuwen:
“ik snap het niet!”
Waarom moest het zo gaan?
Wat is het wat U ziet?
Ben ik tekort geschoten?
Had ik meer moeten doen? Bidden? In geloof staan?
Ik weet niet wat ik moet voelen
Hoe ik moet denken voortaan
Kan ik nog op dezelfde manier geloven?
Heb ik schade opgelopen?
Die hoge verwachtingen,
Durf ik daar nog steeds op te hopen?
Ik weet niet
Hoe ik hier mee omgaan moet
Wat is normaal, wanneer is het klaar?
Hoe doe je dit goed?
Schijnt de zon straks weer helder?
Kan ik nog intens geluk ervaren
Zonder dat een schaduw
Alles altijd enigszins blijft verzwaren?
Zoveel vragen
Emoties, tranen en gedachten…
Veel weet ik niet
Maar wat ik wel weet, doet opnieuw verwachten
Dat het goed komt
De storm niet alles omver heeft geblazen
De stilte zal laten zien
Dat Zijn wonderen alleen nog maar meer zullen verbazen
Hij was er steeds
Heel dichtbij
En nu nog
Omringen Zijn armen mij
Fluistert Zijn stem:
Mijn plannen zijn veel groter dan jij kunt verzinnen
Jij hoeft het niet te begrijpen
Wat er ook gebeurt, met Mij zal ook jij overwinnen!
Ik weet dat U alles vermag, en geen plan is onmogelijk voor U. Wie is hij, zegt U, die Mijn raad verbergt zonder kennis? Zo heb ik verkondigd wat ik niet begreep, dingen die te wonderlijk voor mij zijn en die ik niet weet.
Ontdek meer van Schitter!
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.